SŁOWEM WSTĘPU
Nie myślałem, że w średniej półce cenowej może mnie coś tak bardzo miło zaskoczyć! Motorola Moto X4, jest takim świeżym powiewem. Nie robi rewolucji, nie wywraca porządku świata do góry nogami, nie jest wielkim zagrożeniem dla konkurencji. A jednak – lubi się ją, a im dłużej z nią przebywa, tym ta sympatia mocniejsza. Wpływa na to kilka konkretów, szczególnie: wykonanie, świetnie dobrany hardware, nowości w oprogramowaniu (dodano m.in. Moto Key), większy nacisk w aparacie na zdjęcia w gorszym świetle oraz rozpoznawanie zabytków. Nie wszystko jest tutaj jeszcze dopracowane. Ale jest kilka miłych zaskoczeń, więc finalnie z korzystania z Moto X4 zostaje poczucie, że ma się coś zupełnie innego niż to, co w tej chwili bombarduje rynek.
WZORNICTWO I WYKONANIE MOTOROLI MOTO X4 (XT1900-7)
To zdecydowanie taki smartfon, który będzie podobać się osobom lubiącym ładne przedmioty. Ja widzę w nim pokłosie wzornictwa stosowanego w Huawei Honorze 9 oraz Samsungu Galaxy S7, ale zarazem – z udanym zachowaniem umiarkowanego sznytu charakterystycznego dla ostatnich konstrukcji Moto, szczególnie w kształcie stalowej ramki. Świetne wrażenie robi też jedna z wersji kolorystycznych – Sterling Blue – którą przyszło mi testować, chociaż nie kryję, że wariant Super Black wypada w moich oczach znacznie apetyczniej.
Nie mamy do czynienia z bezramkowcem, więc bryła Moto X4 zyskuje w moich oczach sporo zalet. Urządzenie jest kapitalne pod kątem ergonomicznym. Tak się składa, że jest idealnie dopasowane do dłoni – wymiary na wysokość i szerokość Moto X4 wynoszą 148,35 x 73,4mm, a grubość zamyka się w przedziale 7,99-9,45mm. Wynika to z tego, że smartfon na pleckach posiada mocno wystający aparat, z bardzo charakterystyczną, mieniącą się obwolutą. To ważny punkt – nadal bowiem wielu testerów strasznie narzeka na wystające obiektywy na pleckach telefonów. Motorola zrobiła więc z niego element ozdobny. Bardzo trafiony pomysł, chociaż zdaję sobie sprawę, że opinie na jego temat będą tu podzielone. Waga – 163 gramy.
W ogóle cała bryła ma bardzo mieniący się w świetle charakter. Mamy tutaj do czynienia z kombinacją metalu i szkła. Wspomniana wcześniej ramka – to anodowane aluminium. Front i tył, to tafle Corning Gorilla Glass 3, pod którymi ukryto tworzywo/powłokę pochłaniające i mieniące światło (stąd skojarzenie z Honorem 9).
Nie ma więc refleksów, ale skupione podłużne, nieco matowe słupy świetlne. Wszystko zależne od kąta padania na bryłę światła. Tył – co warto dodać – formowany ze szkła 3D sprawia, że skojarzenia z Galaxy S7 (wersją flat) są tutaj, jak najbardziej na miejscu. Ale nie jest to bezwstydna kopia. Krzywizny wzdłuż głównych krawędzi nie są tak jednoznaczne.
Bardzo fajnie, że są rozdzielone przyciski regulacji głośności, a dodatkowo ten odpowiedzialny za włączanie telefonu – został fakturowany, więc dobrze i namacalnie go czuć. Co więcej – skok przycisków jest bardzo wyrazisty, twardy i trzeba trochę się przyłożyć, żeby podświetlić ekran, czy sterować głośnością. Ale oczywiście nie ma mowy o jakichkolwiek problemach z naciskaniem – po prostu czuć od nich lekki opór, co jest przyjemnym uczuciem podbudowującym nieco pewność, że przypadkowe ściśnięcie w kieszeni spodni, nie wywoła żadnych niepożądanych akcji.
Jest to już pewnym standardem w smartfonach Motoroli, więc znalazło się i tutaj – mam na myśli ochronę przed zachlapaniami, kąpielą w kałuży i przypadkowym zalaniem – IP68. Tak przynajmniej zapewnia producent. Na spodzie oprócz złącza USB typu C, jest jack 3.5mm, więc zwolennicy słuchawek na kablu będą zadowoleni ;).
WYŚWIETLACZ, WYPOSAŻENIE I WYDAJNOŚĆ MOTOROLI MOTO X4 (XT1900-7)
Producent zastosował świetny pod kątem parametrów oraz wielkości – ekran. Mamy w Moto X4 panel w rozdzielczości Full HD 1920x1080px, wykonany w technologii LTPS IPS, o przekątnej 5,2 cala. Dzięki tej wielkości, zachowuje wciąż bardzo wysoki poziom ułożenia pikseli na cal – 424ppi. Jest ostro, czytelnie i – uwaga – bardzo, bardzo jasno. Jestem więc spokojny o to, jak Moto X4 będzie się sprawdzać w ciągu słonecznego dnia wiosną i latem.
Oczywiście można wybrać jeden z trybów koloru – pomiędzy standardowym i jaskrawym (zawsze przełączam się na ten drugi, który jest cieplejszy i bardziej nasycony), wyregulować wielkość czcionek i rozmiar elementów na ekranie. Czego brakuje? Sterowania siłą Podświetlenia Nocnego. Jest ono bardzo łagodne. Działa wg kilku scenariuszy (do znalezienia w sekcji Ekran Moto w aplikacji Moto), czyli np. od zachodu do wschodu słońca lub czasowego, ręcznie ustawialnego harmonogramu – niemniej nasycenie ekranu cieplejszą barwą jest tak znikome, że wielokrotnie zastanawiałem się, czy na pewno jest Podświetlenie Noce aktywne.
W kontekście pozostałych podzespołów – jest nieźle. Właściwie wszystko na swoim miejscu w tym przedziale cenowo-sprzętowym, a momentami nawet lepiej niż u konkurencji (mam konkretnie na myśli gorszego pod tym względem Mate10 Lite – TU recenzja):
Procesor:
8-rdzeniowy procesor Qualcomm Snapdragon 630 (2,2 GHz) i GPU Adreno 508 (650 MHz),
Pamięć RAM/Wewnętrzna:
3GB/32GB z obsługą karty microSD Card (do 2 TB),
Ekran:
5,2 cala, Full HD 1080p (1920x1080px), 424 ppi, Corning Gorilla Glass 3,
Łączność:
LTE, USB-C, wtyk słuchawkowy 3.5mm, Bluetooth 5.0 BR/EDR + BLE, WiFi 802.11 a/b/g/n/ac, NFC, GPS, GLONASS, Galileo,
Czujniki:
linii papilarnych, grawitacji, zbliżeniowy, akcelerometr, światła otoczenia, magnetometr, żyroskop,
Bateria:
3000 mAh z technologią TurboPower,
Dodatkowe wyposażenie:
frontowy głośnik podłączany, 3 mikrofony.
Moto X4 nie uznaje w tej konfiguracji sprzętowej właściwie żadnych kompromisów. Szczerze? Momentami odnosiłem wrażenie, jak bym korzystał z flagowca, a nie średniopółkowca! O systemie będę pisał za chwilę, ale już teraz mogę jasno zaznaczyć, że niemal czysty Android robi tutaj najwięcej. Jest po prostu ultrapłynnie, a 3GB RAM w zupełności wystarczają, nawet przy naprawdę wymagających zadaniach. Skakanie po otwartych aplikacjach nie robi żadnego wrażenia na Moto X4.
Oczywiście swoje solidne trzy grosze dorzuca tutaj obecność Snapdragona 630, bardzo dopracowanej, ośmiordzeniowej jednostki, z przyzwoitym GPU, więc oczekiwania w kierunku multimediów w przygodzie z Moto X4 są jak najbardziej właściwym kierunkiem. Telefon obsługuje się wygodnie, a podzespoły przy dużym obciążeniu nie powodują jakichś szczególnych spadków w jakości używania. Temperatury są niemal niewyczuwalne, nawet po dłuższym (kilkunastominutowym posiedzeniu) z grą. Obudowa jedynie robi się cieplejsza i to gł. w górnej partii telefonu na pleckach. Tyle w temacie!
Na wielką pochwałę zasługuje czytnik linii papilarnych, który działa rewelacyjnie. Muśnięcie – telefon odblokowany! Co więcej – wzorem innych Moto – można mu przypisać funkcje nawigacyjne, wówczas znika pasek z wirtualnymi przyciskami, który zawsze znajduje się u dołu ekranu. Przesunięcie palcem w prawo – powoduje wywołanie menu ostatnich aplikacji. Ten sam gest, tylko że w lewo – wyjścia z danej apki lub sekcji za każdym razem o jeden poziom wstecz. Przyłożenie palca do czytnika powoduje natychmiastowy skok do ekranu głównego. Ponadto dłuższe przytrzymanie czytnika linii papilarnych – wygasza wyświetlacz. I nie ma ryzyka, że coś się nie tak naciśnie w kontakcie z czujnikiem, bo jest on wyłącznie dotykowy, a nie mechanicznie naciskany.
Bardzo dobrze dokonywało mi się płatności bezstykowych dzięki NFC, a WiFi pozwalało na świetną i szybką pracę. Standard 802.11ac to jest to, czego nie ma wiele smartfonów średniopółkowych od Huawei, a co powoduje sporą różnicę w jakości działania połączenia internetowego przy pomocy tego interfejsu. Nie ukrywam zachwytu. Pod względem wyposażenia czuję się przez Motorolę bardzo dopieszczony! Nie ma tu bowiem żadnych ukrytych i dziwacznych kompromisów, na jakie możesz natknąć się chociażby w Mate10 Lite, ale tutaj (po szczegóły) odsyłam ponownie do mojej recenzji.
SYSTEM, APLIKACJE, MULTIMEDIA W MOTOROLI MOTO X4 (XT1900-7)
Cholera – czuję się zawiedziony. Tak, to właściwe słowo. Pomimo swej przeogromnej sympatii do Moto X4, nie byłem w stanie przejść na porządku dziennym nad faktem, że na pokładzie jest tutaj wciąż Android 7.1.1 Nougat. Oczywiście to nie dramat, bo to bardzo dobre środowisko pracy. Ale też środowisko, które – najdelikatniej pisząc – ma już swój najlepszy czas za sobą… Od października 2017 roku na rynku jest oficjalnie Android 8.0 Oreo i to jego – dosłownie – w Moto X4 pożądałem. Ilość świetnych funkcji, które wprowadził – po prostu wpływa komfortowo na jakość i czas obsługi. I chociaż wizualnie nie ma wielkiego przeskoku względem Nougata, to jednak funkcjonalnie jest on znaczący.
Drugi zawód w tym punkcie – aktualizacje bezpieczeństwa… Z dużą rezerwą przyjąłem do wiadomości, że są z listopada 2017 roku. Te słowa piszę pierwszego lutego 2018 roku i nowych łatek jeszcze nie ma… Jak na taką wersję softu, nie tylko aż się prosi o Androida Oreo, ale też comiesięczne aktualizacje, z którymi na Moto Z problemów nie ma. Może te moje oczekiwania są tutaj za bardzo rozbuchane, ale jak wspomniałem wcześniej – czułem się z Moto X4 tak, jak bym miał do czynienia z flagowcem. Zbyt wiele rzeczy wypadło tutaj na tak dobrym poziomie, że ciężko pogodzić mi się z faktem takiego poślizgu. No i pozycjonowania rzeczonego smartfonu w półce średniej, a nie wyższej.
OK, ale dalej jest już zdecydowanie lepiej :). Szczególnie za sprawą rzeczy, które w Motkach są znane od dawna, ale też tych, które tutaj – w Moto X4 – debiutują. Jest więc nieśmiertelny Ekran Moto, który bazując na rozwiązaniu w stylu Always on Display, pozwala bez odblokowywania telefonu podejrzeć godzinę, ostatnie powiadomienia, a nawet wejść z nimi w interakcję. Z generacji na generację – tych funkcji zarządzania notyfikacjami jest coraz więcej, łącznie z wyborem apek, które mają się na nim nie pojawiać, ilością notyfikowanych szczegółów, które mają być widoczne (np. początek treści SMS-ów) lub niewidoczne, czy decydowania, że po przyłożeniu palca do wyświetlacza (na ikonce powiadomienia), ma dochodzić do wibracji. Jest też oczywiście odkładanie notyfikacji na później, odpowiadanie np. na SMS-y, lajkowaniem postów na FB etc. Genialne, proste i bardzo, bardzo, bardzo praktyczne!
Z uwagi na konstrukcję ekranu (czyli LCD), aby Ekran Moto mógł działać, konieczne jest podświetlenie całego ekranu. Inaczej jest w telefonach z ekranami OLED-owymi, tam podświetlane są wyłącznie diody, które wyświetlają określoną treść, a czerń jest naturalnie czarna. Tutaj – w LCD – ekran musi ją wygenerować. Oznacza to większe zużycie baterii. Aby temu zapobiec, programiści Motoroli sprawili, że po kilku sekundach Ekran Moto się dezaktywuje. Ale to nie problem – wystarczy machnąć nad panelem dłonią, a wówczas znowu zawartość Ekranu Moto zostanie podświetlona. I do tego machania mam uwagę.
Nie zawsze działa, jak należy. Czasami muszę trzy razy powtórzyć gest, a czasami wręcz chwycić telefon. Do tej pory sądziłem, że działa to w oparciu o czujnik światła lub zbliżeniowy, ale nie trzeba wcale nad nimi przejechać dłonią (zlokalizowane w oczku nad wyświetlaczem), aby Ekran Moto się ukazał. Trudno mi więc stwierdzić, jak konkretnie zostało to pomyślane(?), ale realizacja bywa zawodząca.
Kolejna rzecz obecna w Moto X4 to oczywiście Akcje Gestów Moto. Możesz przy ich użyciu wykonać zrzut ekranu po prostu dotykając trzema palcami ekranu, przenieść (wspomnianą już wyżej) nawigację po systemie na skaner linii papilarnych, dwukrotnym potrząśnięciem włączyć i wyłączyć latarkę (dioda LED na pleckach przy aparacie), szybko włączyć aparat (nawet, gdy ekran jest wygaszony) wykonując podwójny gest nadgarstkiem, a także przy użyciu tego samego ruchu przełączyć się z tylnej na przednią i z przedniej na tylną kamerkę; jednym pociągnięciem palca pomniejszysz interfejs do wygodnej obsługi jedną dłonią etc.
